Wróć
Przyroda BG

Kompleks zbiorników w Przylasku Rusieckim

Kraków, ul. Rzepakowa
Udostępnij miejsce
Opis miejsca

To jeden z największych kompleksów zielonych w Krakowie (blisko 200 ha powierzchni). Przez wiele stuleci, na co wskazuje nawet sama nazwa, znajdował się tutaj las. Jego południową granicę stanowiła Wisła. Nurt rzeki tworzył zakole m.in. w miejscu, w którym obecnie znajdują się zbiorniki wodne. Jeszcze na mapach z ubiegłego wieku można znaleźć tutaj ślady starorzecza. Rosnący tu las został wycięty w XVIII w., a pozyskany teren wykorzystano pod działalność rolniczą oraz osadnictwo. Powstanie Nowej Huty i kombinatu metalurgicznego odcisnęło swój ślad także na krajobrazie Przylasku Rusieckiego. Zarówno nowe miasto, jak i hutę stali zlokalizowano kilka kilometrów stąd, a o ich obecności przypominają jedynie instalacje zakładowe widoczne w oddali. Jednak to właśnie przez Przylasek Rusiecki poprowadzono w latach 50. XX w. linię kolejową nr 95 (tzw. duża obwodnica Krakowa), która miała ułatwić transport surowców do kombinatu. Tuż obok torowiska, w śladzie dawnego starorzecza, powstała też żwirownia. Po jej zamknięciu w 1999 r., w wyniku napływu wód gruntowych, powstały w tym miejscu stawy. W sumie jest ich 14, z czego akweny 2 i 3 są ze sobą połączone. Zbiornik wodny nr 1 jest wykorzystywany jako kąpielisko. Pozostałe są odwiedzane przez spacerowiczów, wędkarzy i miłośników dzikiej przyrody. W roku 2015 kompleks zbiorników został włączony do Centrum Rekreacji i Wypoczynku „Przylasek Rusiecki” realizowanego w ramach projektu „Kraków – Nowa Huta Przyszłości”. Można tu spotkać wiele ciekawych okazów przyrodniczych. Wśród nich rzadkie grzyby, takie jak napień wypłowiały Oxyporus corticola oraz twardziak tygrysi Lentinus tigrinus (oba gatunki zostały wyszczególnione na „Czerwonej liście grzybów wielkoowocnikowych w Polsce”). Dominanty stanowią łęgi wierzbowo-topolowe, zbiorowiska szuwarów właściwych Phragmition, wikliny nadrzeczne i zarośla. Równie cenne, a także najlepiej zachowane w tej okolicy, są zmiennowilgotne łąki trzęślicowe Molinietum caeruleae. W Przylasku Rusieckim można również spotkać wiele gatunków zwierząt. Obecność wody przyciągnęła tu zwłaszcza płazy, a w szczególności żaby. W rejonie zbiorników wodnych stwierdzono występowanie ropuchy szarej Bufo bufo, ropuchy zielonej Bufo viridis, żaby wodnej Rana esculenta, żaby śmieszki Rana ridibunda, żaby trawnej Rana temporaria oraz traszki zwyczajnej Lissotriton vulgaris. Teren ten to też miejsce siedlisk wielu gatunków ptaków. Są wśród nich bączek Ixobrychus minutus i rybitwa rzeczna Sterna hirundo. W okolicy występuje gąsiorek Lanius collurio, bocian biały Ciconia ciconia i żuraw zwyczajny Grus Grus. Gniazdują tu perkoz dwuczuby Podiceps cristatus, łabędź niemy Cygnus olor, kaczka czernica Aythya fuligula, głowienka zwyczajna Aythya ferina, łyska Fulica atra, brzegówka Riparia riparia i pliszka żółta Motacilla flava. W przypadku ssaków, oprócz gatunków pospolitych i łownych (takich jak lis Vulpes vulpes, zając Lepus europaeus, sarna Capreolus capreolus i dzik Sus scrofa), kompleks stawów stał się domem dla bobrów Castor fiber. Natomiast w samych zbiornikach wstępują ryby: karaś pospolity Carassius carassius, karp Cyprinus carpio, leszcz Abramis brama, lin Tinca tinca, okoń Perca fluviatilis, płoć Rutilus rutilus, różanka Rhodeus sericeus (gatunek chroniony), szczupak Esox lucius, sandacz Sander lucioperca, sum Silurus glanis i wzdręga Scardinius erythrophthalmus.

Lokalizacja

ODKRYJ JESZCZE WIĘCEJ
W NATIONAL GEOGRAPHIC

Oglądaj programy, które zabiorą Cię w podróż do świata National Geographic, bo #JestTyleDoOdkrycia!

Europa z powietrza

niedziele, 12:00

Od greckiego Akropolu, przez najdłuższy na świecie most w Turcji, po gigantyczne lodołamacze w Finlandii - ta wyjątkowa seria zapierających dech w piersiach podniebnych podróży przedstawia kraje Europy z zupełnie nowej perspektywy. Widzowie mogą się przekonać, jak z lotu ptaka prezentują się tradycje i przełomowe osiągnięcia, które odcisnęły piętno na historii tych państw.

Więcej o programie